شهيد مهدي زينالدين در سال ۱۳۳۸ در قم به دنيا آمد. قبل از انقلاب نفر چهارم كنكور كشور ميشود و در دانشگاه شيراز در رشته پزشكي قبول ميشود. بعد از مدتی به عنوان يك نخبه پنج دانشگاه معتبر دنيا برایش دعوتنامه میفرستند و از او دعوت میکنند تا در دانشگاههاي خارج كشور درس بخواند. (اسناد اين پنج دعوتنامه الان در گنجينه شهداي تهران روبروي لانه جاسوسي موجود است) يكي از دانشگاهها، سوربن فرانسه و ديگري تورنتو كانادا بود.
ايشان با مشورتهاي متعدد به نتيجه ميرسد كه در سوربن فرانسه ثبتنام كند.
پدر اين شهيد تعريف ميكند كه يك روز مهدي آمد و وسايلش را از چمدان درآورد. بعد بليتي كه تهيه كرده بود تا به فرانسه برود را كنسل كرد و به خانه برگشت. من دليل اين كارش را پرسيدم كه گفت بابا ديگر براي ادامه تحصيل به خارج از كشور نميروم. پدرش متعجب ميگويد: آقا مهدي درس نميخوانم يعني چه، كشور به شما نياز دارد! اما مهدي در تصميماش استوار است. پدر اصرار ميكند تا دليل درس نخواندن پسرش را بداند كه بالاخره مهدي ميگويد: «ما يك ميزان و شاخصه داريم و بايد بر اساس اين ميزانمان حركت كنيم. ميخواستم براي درس خواندن به فرانسه بروم. شك داشتم درس خواندن در خارج از كشور بهتر است يا وظيفه اين است تا در همين داخل كشور درس بخوانم. به حضرت امام، زماني كه در تبعيد بود پيامي فرستادم و موضوع شك و دودلي خود را مطرح كردم. امام از طريق واسطهاي در جواب به او ميگويد: «به جوانان بگوييد نهضت را ادامه بدهيد، پيروزي نزديك است.»
هيچ بحثي از درس و دانشگاه نيست. ولي برداشت مهدي زينالدين از جمله امام اين است كه درس بيدرس. نه خارج نه داخل. بايد دنبال نهضت رفت و درس را رها كرد. ديگر مهدي به هيچ دانشگاهي براي تدريس نرفت. در حالي كه یک نابغه در رشته پزشکی بود، دنبال كارهاي نهضت رفت!
با شروع جنگ تحمیلی بلافاصله در جبهههای جنوب و غرب حاضر شد و در مدت کمتر از سه سال با اثبات شایستگی خود در عملیاتهای مختلف، مسئولیت فرماندهی لشكر ۱۷ عليبنابيطالب(ع) به وی واگذار گردید. سرانجام در آبانماه سال۶۳ در جبهه غرب به یاران شهیدش پیوست.
گوشهای از وصیتنامه شهید زینالدین
اولین شرط لازم برای پاسداری از اسلام، اعتقاد داشتن به امام حسین(ع) است. هیچ كس نمیتواند پاسداری از اسلام كند در حالی كه ایمان و یقین به اباعبداللهالحسین(ع) نداشته باشد. اگر امروز ما در صحنههای پیكار میرزمیم و اگر امروز ما پاسدار انقلابمان هستیم و اگر امروز پاسدار خون شهدا هستیم و اگر مشیت الهی بر این قرار گرفته كه به دست شما رزمندگان و ملت ایران، اسلام در جهان پیاده شود و زمینه ظهور حضرت امام زمان(عج) فراهم گردد، به واسطه عشق، علاقه و محبت به امام حسین(ع) است. من تكلیف میكنم شما «رزمندگان» را به وظیفه عمل كردن و حسینوار زندگی كردن.
در زمان غیبت كبری به كسی «منتظر» گفته میشود و كسی میتواند زندگی كند كه منتظر باشد، منتظر شهادت، منتظر ظهور امام زمان(عج). خداوند امروز از ما همت، اراده و شهادتطلبی میخواهد.
