در مدح مولايم علي (ع )
چو شد بيت خـــدا منشق در آن نوري نمـايان شد درون كعبـــه مولـــودي عزيز رّب سبحــان شد
علي سر چشمه ي فيض خداي حيّ وفيّاض است كه فرش و عرش از نور جمالش نورباران شد
علي در مكتب احمد كه درسش حمـــــد ايزد بود محمّد علـــم را شهر و علي هم باب در آن شد
به دوران رسالت هم صــدا با حضرت ياسين ز فضــل خــالق اعلــي ،علي اوّل مسلمـان شد
يدالّلهي كه از فضل خـــــدا شد فَـــوق ايديهـــم ز ضــرب تيغ برّانش بنــــاي كفــر ويـران شد
علي پيروز ميدان در مصــاف حزب شيطان بود به پاس اين همه ايثار و غيرت شير يزدان شد
علي درياي فضل و فاطمه درياي عصمت بود كه زهرا ،جان آن لولو ، علي مرجـان قرآن شد
چو پيوند دو گوهرحاصلش والّتين و زيتون شد كــوير تشنـه ديـــن را مثـــال روح بـاران شد
شرف مسعود را اين بس، كه هر دم يا علي گويد علي بر امت و آل محّمـــــد كعبــه ي جـــان شد
مسعود پيرامون
۹۵/۱/۳۰
