توصیه‌های ناب امام رضا (ع) درباره تغذیه در اسفندماه

IMG22333413

اسفندماه بیست و هشت روز است، بادها در آن مختلف می ‏شود باران زیاد می‌بارد، گیاه و علف سر از زمین بیرون می ‏آورد و آب در شاخه‏ هاى درختان جارى می شود.

*خوردن سیر و گوشت پرندگان و میوه‏ هاى خشک شده سودمند است

*حرکت و فعالیت و کار در این ماه بسیار نیکو است.

 

امام رضا (ع) در این بخش از سخنان خود این ماه را مقدمه بهار برشمرده و به خصوصیات طبیعی و جوی آن اشاره می‌کنند.

 

در اولین توصیه می فرمایند:

*برای این ماه خوردن سیر را توصیه می‌کنند، خوردن سیر در این ماه نافع بدن است که خواص فراوانی برای آن ذکر شده است از جمله:

سیر برای کاهش میزان کلسترول و کاهش خطر بروز بیماری‌های قلبی عروقی و نیز برای بهره مندی از خواص ‏ضدمیکروبی آن استفاده می‌شود.

در بیانی دیگر می‌فرماید: هر کس می خواهد بادی دامنگیر او نشود، در هر هفت روز، یک بار سیر بخورد.

 

در دومین توصیه می فرمایند:

*خوردن گوشت پرنده و شکار است. در اواخر زمستان از این جهت که هنوز سرماى زننده آن گاهى ما را تعقیب می کند بدن نسبت به ماه‌هاى بعد محتاج به حرارت بیشترى است و در میان خوراکی‏ها گوشت حرارت زیادترى تولید می ‏کند.

از این رو درباره فواید و خواص مفید مصرف گوشت می فرمایند:

هیچ پاره‏ اى از این دو در معده جاى نمی گیرد، مگر این که در جاى آن، شفا می روید و بیمارى‏ از آن جا می ‏رود.

 

در سومین توصیه می فرمایند:

* استفاده از خشکبار و میوه های خشک است.

خوردن میوه ‏هاى خشک مفید است که مراد از میوه‏ هاى خشک ظاهرا خشکبار است مانند پسته و بادام و فندق و گردو و سنجد و امثال آن…

 

نکته:

در اسفند ماه به خاطر اختلالاتی که در مزاج پیدا می‌شود، جریان خون مختل شده و پوست بدن دچار مشکل می‌شود و برخی نارسایی‌ها در مفاصل و استخوان‌ها پدید می‌آید که به خاطر همین

*باید از مقدار مصرف شیرینى کم کرد

 

و توصیه آخر امام رضا (ع) برای این ماه:

*افزایش تحرک و ورزش و فعالیت‌های بدنی است.

فعالیت‌های بدنی خود به بیدار شدن اعصاب کمک می‌کند چرا که در سرماى زمستان اعصاب به نوعی رخوت دچار شده و سلول‌هاى مرده همچنان در جاى خود مانده‌اند که با حرکت و فعالیت و ورزش احیا می‌شوند.

 

در بیانی دیگر در مورد تحرک و آثار ورزش در ایجاد نشاط معتقدند که جنبش بیش از اندازه و خسته ساختن اعضای بدن باعث فرسودگی جسم و جان خواهد شد و موجبات حزن و درد را فراهم می‌سازد؛ اما اگر تقلا و جنبش به حد اعتدال باشد باعث نشاط و شادمانی انسان می‌گردد و او از این فعالیت لذت خواهد برد.

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *