یك سند تاریخى انگلیسى به صراحت گویاى آن است كه در سال ۶۱ هجرىآسمان بریتانیا خون گریست!

بسم الله الرحمن الرحیم

روایات شیعه ودیگر فرق اسلامى بر این نكته همداستان است كه شهادت امام حسین علیه السلام در روز دهم محرم الحرام سال ۶۱ هجرى صرفاً یك حادثه معمولى در تاریخ اسلام یا تاریخ بشرى نبود، بلكه مطابق روایات اسلامى این حادثه دردناك به عالم تكوین پیوند خورده است وزمین وآسمان وحور وساكنان بهشت بر این حادثه اندوهگین شدند وپیامبران از حضرت آدم ابوالبشر علیه السلام تا پیامبر خاتم صلى الله علیه وآله همگى در این واقعه به اظهار همدردى پرداختند وسالها پیش از وقوع این حادثه جانسوز هرگاه نزد آنان از امام حسین علیه السلام یاد شده، یا از سرزمین كربلا گذشته اند، براى آن حضرت اشك ریخته اند. در زیر به برخى از شواهد این مطلب اشاره مى كنیم:

 

  • امام صادق علیه السلام خطاب به جد بزرگوارشان امام حسین علیه السلام عرضه مى دارند: وضمّنَ [الله] الارضَ ومن علیها دمَكَ وثارَك؛ وخداى متعال مسئولیت خون وخون خواهى تو را بر دوش زمین وزمینیان نهاده است.

 

  • حضرت ابراهیم ـ علیه وعلى نبینا وآله صلوات الله ـ هنگامى كه از سرزمین كربلا مى گذشت، از اسب به زمین افتاد وخون سرش براى همراهى با خون سیدالشهدا علیه السلام جارى شد.

 

  • حضرت مهدى عجل الله تعالى فرجه الشریف خطاب به جد بزرگوارشان عرضه مى دارند: ولطمت علیك الحور العین؛ در مصیبت تو حوران بهشتى لطمه به [صورت وسینه] مى زدند.

 

  • در حدیث شریف آمده است: نخستین كسى كه در مدینه براى شهادت امام حسین علیه السلام صدا به گریه وزارى بلند كرد «ام سلمه» همسر پیامبر صلى الله علیه وآله بود. آن حضرت شیشه اى محتوى مقدارى خاك به او دادند وفرمودند: جبرئیل به من خبر داد وگفت: هرگاه از این خاك خون جوشید بدان كه حسین كشته شده است. ام سلمه این خاك را نگاه داشت وپیش از شهادت امام حسین علیه السلام هر ساعت بدان مى نگریست. هنگامى كه دید از آن خاك خون جوشید، فریاد زد: واحسیناه، وا ابن رسول الله! تمام زنان با شنیدن صداى او به گریه وزارى پرداختند ومدینه از بانگ گریه وناله پر شد.

 

  • در برخى از احادیث تصریح شده است در روز عاشورا آسمان خون گریست. براى مثال حضرت زینب در روز عاشورا به مردم فرمودند: أو عَجِبتم أن مَطَرت السماءُ دماً؛ آیا از این كه آسمان خون گریسته است شگفت زده شده اید؟

 

  • در كتب عامه آمده است: لما قتل الحسین اسودّت السماء وظهرت الكواكب نهاراً حتى رأیت الجوزاء عند العصر وسقط التراب الأحمر؛ راوى مى گوید: هنگامى كه [امام] حسین [علیه السلام] به شهادت رسید آسمان تیره وتار شد وستاره ها در روز مشاهده شدند ومن ستاره جوزا را هنگام عصر مشاهده كردم. هم چنین در آن روز خاك سرخ از آسمان بر زمین پاشیده شد.

 

  • مورخان آورده اند كه در این روز در بیت المقدس هر سنگ را كه پشت و رو مى كردند، زیر آن خون تازه مى دیدند وپدیده خورشید گرفتگى تا سه روز ادامه یافت.

 

روایت زیر مؤید این معناست:

زیدبن عمر كندى به نقل از ام حیان گفت: وقتى امام حسین علیه السلام به شهادت رسید، تا سه روز خورشید گرفته بود وهر كس روغن به چهره اش مى مالید چهره اش به جاى آن كه خنك شود مى سوخت وهر سنگ را كه در بیت المقدس پشت و رو مى كردند، زیر آن خون تازه مى دیدند.

 

این سند تاریخى نیز این حقیقت را تأیید مى كند. در صفحه ۳۸ كتاب وقایع دوران انگلو ساكسون ( THE ANGLO – SAXON CHRONICLE)ترجمه و ویرایش میشل اسوانتون (SWANTON MICHAEL) ـ كه در ۱۹۹۶ میلادى در انگلستان به چاپ رسیده و در سال ۱۹۹۸ میلادى از سوى دانشگاه Exeter در ایالت نیویورك تجدید چاپ شده است ـ چنین آمده است:

 Here in Britain there was Bloody rain, and milk and butter were turned to blood

 

معناى عبارت فوق چنین است:

در سال ۶۸۵ میلادى این جا در بریتانیا آسمان خون بارید و هر جا شیر یا كره خوراكى بود تبدیل به خون شد یا رنگ آن سرخ گردید.

 

اگر زمان یاد شده (یعنى سال ۶۸۵ میلادى) را به سال هجرى تبدیل كنیم، این زمان با سال ۶۱ هجرى قمرى مطابق خواهد بود؛ یعنى همان سالى كه سید و سالار شهیدان و آزادگان حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام به همراه اصحاب و خاندانش به شهادت رسیدند.

 

 الا لعنة الله على أمة قتلت ابن بنت نبیها

 

 

منبع:

http://sarbazeimam.myblog.ir

درباره نویسنده

مطالب مرتبط


Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home3/montazar/public_html/wp-includes/class-wp-comment-query.php on line 399

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *