بخشش و جود و کرم در انحصار مجتبی است
گردش مهر و ملک دور مدار مجتبی است
خانهاش مهمان سرای مردم بیچاره بود
نان گرم و روی خوش، اینها شعار مجتبی است
در ملائک هیبتی مافوق اسرافیل نیست
او ولی خود بی گمان محو وقار مجتبی است
هر شب از عرش خدا او میهمان دارد ولی
با جذامیها نشستن افتخار مجتبی است
او ولی الله باشد در قیام و در سکوت
افرینش مهرهای در اختیار مجتبی است
در حریم حضرت خورشید جای ذره نیست
آفتاب از شرم خود آیینهدار مجتبی است
صلح او پایه گذار انقلاب عشق بود
در حقیقت کربلا هم یادگار مجتبی است
مرد میدان جمل پی کرد چشم فتنه را
این فقط یک گوشهای از اقتدار مجتبی است
